परिवर्तनको सार केवल नयाँ दलको उदय होइन संविधान कार्यान्वयन, सुशासन, र राष्ट्रिय स्थिरता हो

नेपाल फेरि अर्को संघीय निर्वाचनको संघारमा उभिएको छ। यो केवल सत्ता परिवर्तनको प्रतिस्पर्धा होइन, जनआकांक्षाको दिशानिर्देश गर्ने ऐतिहासिक मोड हो। पछिल्ला वर्षहरूमा जनताले बारम्बार एउटै प्रश्न सोधिरहेका छन् अब पनि पुरानै राजनीति चलिरहने हो, कि साँच्चै परिवर्तन सम्भव छ?

२०७९ को प्रतिनिधिसभा निर्वाचनले एउटा स्पष्ट संकेत दिएको थियो । जनता परम्परागत दलहरूको व्यवहार र शासनशैलीबाट थाकिसकेका छन्। निर्वाचनमा करिब ६१.८५% मतदाता सहभागिता रह्यो, जुन जनचासोको सूचक हो। तर मत विभाजनले असन्तुष्टि पनि झल्कायो।

नेपाली कांग्रेसले ८९ सिट, एमालेले ७८ सिट, माओवादी केन्द्रले ३२ सिट मात्र जित्न सके। (२०७९ निर्वाचन परिणाम)

यसको अर्थ के हो भने कुनै पनि दलले जनताको पूर्ण विश्वास एक्लै जित्न सकेन। जनमत टुक्रिएको छ, र त्यो टुक्रिएको जनमतभित्र परिवर्तनको चाहना छ।

२०७९ कै निर्वाचनले नयाँ राजनीतिक शक्तिहरूको उदय देखायो । राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) जस्ता नयाँ दलहरू छोटो समयमा संसदभित्र निर्णायक उपस्थिति बनाउन सफल भए।

यो उदय जनताका लागि आशा हो किनकि यिनलाई पुरानो शासनको बोझ छैन। तर प्रश्न उठ्छ के नयाँ दलहरू संविधान कार्यान्वयन र राज्य सञ्चालनको जटिल जिम्मेवारी उठाउन सक्षम छन्?

संविधान कार्यान्वयन आज नेपालको सबैभन्दा ठूलो परियोजना हो— संघीयता, समावेशिता, न्यायिक सुधार, सुशासन, आर्थिक पुनरुत्थान सबै संविधानकै मेरुदण्डमा टेकेका छन्।

परिवर्तन केवल अनुहार बदल्नु होइन, प्रणाली सुधार्नु हो।

नेपालले २००८ पछि १३ भन्दा बढी सरकारहरू भोगिसकेको छ। राजनीतिक अस्थिरता अब राष्ट्रिय रोग बनेको छ। 

सरकारहरू बदलिँदै जानु लोकतन्त्रको लक्षण होइन, नेतृत्व असफलताको संकेत हो।
देशलाई चाहिएको छ:

• नीति निरन्तरता

• भ्रष्टाचार नियन्त्रण

• रोजगारी सिर्जना

• उत्पादनमुखी अर्थतन्त्र

• संघीयताको प्रभावकारी कार्यान्वयन

• जनसेवामा उत्तरदायी सरकार

नयाँ वा पुरानो जोसुकै आउँछन्, यी आधारभूत आवश्यकतामा उत्तर दिन सकेन भने जनताको निराशा झन् गहिरिन्छ।

निर्वाचन केवल पार्टीको झण्डामा होइन, राष्ट्रको भविष्यमा गरिने हस्ताक्षर हो। मतदाताले निम्न प्रश्न आफैंलाई सोध्नुपर्छ—

1. यो उम्मेदवारले संविधान र लोकतन्त्रको रक्षा गर्न सक्छ?

2. उसको विगत सेवा र चरित्र कस्तो छ?

3. उसले विकासलाई नारामा मात्र सीमित गर्छ कि कार्यान्वयनमा?

4. स्थिर सरकार दिन सक्छ कि फेरि गठबन्धनको खेल?

5. युवाको भविष्य र रोजगारीका स्पष्ट योजना छन् कि छैनन्?

मतदान भावनामा होइन, विवेकमा आधारित हुनुपर्छ।

नेपाल आज परिवर्तनको खोजीमा छ। जनता नयाँ विकल्पतिर आकर्षित छन्, पुराना दलहरू दबाबमा छन्। तर परिवर्तनको सार केवल नयाँ दलको उदय होइन संविधान कार्यान्वयन, सुशासन, र राष्ट्रिय स्थिरता हो।

जनताले अब “को आयो” भन्दा ठूलो प्रश्न सोध्न थालेका छन्
किन आयो, के गर्न आयो, र गर्न सक्छ कि सक्दैन?

आगामी निर्वाचन नेपालका लागि केवल राजनीतिक प्रतिस्पर्धा होइन संविधानको परीक्षा, लोकतन्त्रको भविष्य, र जनआशाको निर्णायक मोड हो।

खबरपाटी